Evveline Olmadı

Evveline olmadı hiç ibtidâ Âhirine dahi yokdur intihâ Zâhir ü bâtın sana hep muntazır Bâb-ı fazlından eder küllî recâ Ey kerîm Allah kuddûsün selâm V’ey Rahîm ü Hâlık-ı arz u semâ Mâlikü’l-mülk ü hakâyık ins ü cân Arş u Kürs Levh ü Kalem tahte’l-ulâ On sekiz bin âleme sensin İlâh Râzıkı hem hâfızısın ey Hudâ Sensin ol Cebbâr-ı âlem Zü’l-Celâl Kahr edersen yek nefes olur fenâ Cins ü mislin yok nâzirin bir dahi İllâ Mahbûbun Muhammed Mustafâ A’zâm-ı şânın bilinmeklik muhâl Şerh olunup dile gelmez Kibriyâ Geldi her kim âleme her kim gele Nûr-ı vechinden olup lüb-âşinâ Nûr-ı zâtın kıble kıldın cânlara Bendesidir Enbiyâ vü Evliyâ Bahr-i zâtından haber bilmekliğe Bulmadı yol ger Velî ger Evliyâ Bahr-i mutlak lâ-ta’ayyün künh-i Zât Vasf olunmaz niçedir ol Hayy bekâ Dem be-dem der tapına tübtü ileyk Secde kılmış pâyına nûr-ı amâ Öyle olsun iş bu remzi anlayan Eylemlemez bundan öte çün ü çirâ Bu Sinan Ümmî temennâ kıldığı Pâk zâtından heman ancak rızâ