Ey Gönül Ah İle

Ey gönül âh ile feryâdın senin Nâle-i zâr oldu muʻtâdın senin Cângehe âteş düşmüşdür bugün Arşı tahrîk eyledi zârın senin Nûr-i dîdârı mı gözler gözlerin Âteş-engîz oldu dilde sözlerin Te’sîr eder câna bu âvâzların Görmedim âlemde dilşâdın senin Kara gözler zülf-i anberler seni Devre saldı çarh-ı çenberler seni Oda yakmış seyr-i dilberler seni Dillere destân olup adın senin LUTFÎ-veş ebrû-kemânlar dârına Bir nazarla dilberin dîdârına Âşık olan kurbân olur yârına Böyle mi emreder üstâdın senin