Ey Nefsi Bedter

Ey nefs-i bed-ter bes değil midir Bu kadar kibr ü inâdın senin Yüz yere koymak hoş değil midir Kara taş mıdır bünyâdın senin Daima bir şirk açup açarsın Benlik şerâbın her-dem içersin Fir’avun gibi Hak’dan kaçarsın Şeytan mı oldu üstâdın senin Hakk’a ibadet aslå yok sende Âbid olana eylersin hande Nefs ü şeytane olmuşsun bende İblîsden eşed fesâdın senin Farzı sünneti lâ-şey sayarsın Râh-i bâtıla gider uyarsın İbrâhîm’leri nåre koyarsın Nemrûd mu olmak murâdın senin Teberrî etdin edeb hayâdan Geçmedin aslå kibrü riyâdan Nasibin yok mu nûr-i zıyâdan İnkâr mı oldu güşâdın senin Sevmedin bunda savm u salâtı Vermedin hani mâlin zekâtı Nasıl geçersin yarın sırâtı İslâmdır ancak bir adın senin Mahlük-ı Hakk’a merhametin yok Muâmelede mürüvvetin yok Dîn-i İslâma muhabbetin yok Küfr ü kebair îcâdın senin Bir hizmetin yok tevhîd yolunda Âfet-i âteş mürde dilinde Herkese zulüm etmek elinde Cehennemdedir feryâdın senin MUHAMMED LUTFÎ söyler bu sözü Kimin ki münevver olmuşsa gözü Mü’min olanın utanır yüzü Mevlâ’dan olsun irşâdın senin