Eya Derviş Ağyarı Geç

Eyâ derviş ağyarı geç Âşina’yı dildâre gel Canın alıp satıldığı Şol hakîkî pazara gel Uzak et gönlü zâhid’ten Irak ol ölüy camid’den Hazer kıl câhil abid’den Hakk yoluna âvâre gel Aşksız sohbetleri bırak Aşkı anlatanlara bak Alarak sen aşktan sebak Muhabbetle güftâra gel Nehrin küçük olanında Bulunmazmış dürr-ü yektâ Dürr-ü yektâ’yı istersen Okyanusu ebhâre gel Aşkın kanunu böyleymiş Hakk mükedder kalpte imiş Murâdın Hakk ise şâyet Dîvânına bî çâre gel Dediyi koduyu geçip Zâhidi hödükten kaçıp Mey’i aşkı hoşça içip Hakk Hakk diyerek zâr’e gel Hâli aşkı zâhid bilmez Gönlünün gözü kör görmez Âşık olan münkir olmaz Aşk hâlini ikrâre gel Besle gönlü etme alîl İster isen olmak Halîl Aşk odunu yakmış Celîl Yanmak için ol nâre gel Haram der aşk mey’in içmez Ak ile karayı seçmez Bu pazarda akıl geçmez Bırak aklı dîvâne gel Dikenli bahçeye girme Gül diye dikeni derme Batar ele diken alma Muhabbetle gülzâre gel Tâlip isen cânı dilen Ayrılma aşkın yolundan Bütün engelleri aşıp Şevki aşkla sen yâre gel Gör bülbülü gül dalında Sıdk lazımdır aşk yolunda Şuh isen sıdkı vermezler Geçip şuhluğ dîvâne gel Dost aşkını koyup dile Ar namusu verip yele Sevdiğin çün çekip çile Yüreğinde bin pâre gel Şâyet olur isen meyhâr Meyhane olur sana dâr Eliyle sunduğunda yâr İçmek için peymâne gel Görünce aşkın câm’ını Bırak dünyanın gâmını Geç git ad ile sanını Allah için efgâne gel İçi dışın Hakk’la dolsun Bırak zâhid kâfir bilsin Senin küfrün îmân olsun Mansur’leyin sen dâr’e gel Yunûsî’yim mesdi müdam Hidâyet eyledi Hüdâ’m Sen de istersen hidâyet Mest olan şu meyhâr’e gel