Geldi Yine Mevsimi Gül

Geldi yine mevsim-i gül, bülbül ağlar iniler! Bülbül inler, güller inler, dahi gülzar iniler! Aşk ne müşkil renç imiş dil hânemi etti harâb, Dertli gönlüm oldu bir hâle giriftâr iniler! Sûk-ı aşka girûben kıldım nazar şöyle kamu, Müşteri bâyi’ dekâkin çarşu bâzâr iniler! Bu cihan halkı iniltimden düşübdür hayrete, Bana bakıb yerde gökde her ne ki var iniler! Gönlümü Tatar-ı aşk yağmalayıp kıldı esir, Yıkılıp dil şehri virân oldu her bâr iniler! İçime bir od düşüb yanar ciğerciğim kebab, Dûd-u âhımdan hevada tayr u tayyâr iniler! Gözlerimden yaş revân oldukda her dem sel gibi, Coşûben deryâ iniler, mevc ü tebâr iniler! Artdı Kuddûsî garibin derdi âh eyler müdâm, N’etsin n’eylesin ki bîmâr oldu nâçâr iniler!