Gönül Nuri Hidayetle

Gönül nûr-i hidâyetle okur esrâr-ı eşyayı Aref dersin alan tâlib görür dilde dilârâyı Hidâyet hurşîdi doğsa muhabbet emtârı yağsa Bulur gülşen-i tevhîdde gönül mihr-i mücellâyı Tecellîhâne-i Mevlâ gönüldür Leyle-i Esrâ Cemâl-i hazret-i cânân atar perde-i vâlâyı O dem dil bula dildârı unuda nâm-ı ağyârı Görüne şâhid-i kudsî ede ta’lîm-i esmâyı MUHAMMED LUTFÎ’ye Mevlâ vere bir zevk-ı rûhânî Erişe feyz-i Rabbânî ede hal bu muammâyı