Süleyman Şahintürk
Gönül Sana Demem mi
visibility
20 Okunma
Gözün aç uykudan uyan,
Gönül sana demem mi?
Kalır yoldan çok uyuyan,
Gönül sana demem mi?
Kesel deryasına daldın,
Ki nevmin tadını aldın,
Erenlerden geri kaldın;
Gönül sana demem mi?
Aman gönül dedim sana,
Gel gidelim Hakdan yana,
Edelim bendelik ona;
Gönül sana demem mi?
Dedim gel edelim gayret,
Ki elde var iken fırsat,
Tutup durmaz seni sıhhat;
Gönül sana demem mi?
Bu dünyaya gelen ölür,
Ölüm acısını bulur,
Senin de başına gelir;
Gönül sana demem mi?
Ben ettikde sana pendi,
Bana sen eyledin fendi,
Çözülür cismin bendi;
Gönül sana demem mi?
Olur bir gün beden üryân,
Kabir içinde bir divan,
Ederler malını tâbân;
Gönül sana demem mi?
Atan anan edemez yâd,
Kavim kardaş ayâl evlâd,
Edemez kimse hiç imdad;
Gönül sana demem mi?
Beni sen çokca incittin,
Rızasız yollara gittin,
Sivâ-yı Hakka meyl ettin;
Gönül sana demem mi?
Ne sen kadrini bilirsin,
Ne benden öğüt alırsın,
Yarın sözüme gelirsin;
Gönül sana demem mi?
Giden günler geri gelmez,
Bu demler hep geçer kalmaz,
Çalışmayan murad almaz;
Gönül sana demem mi?
Gönül Kuddûsî’ye yâr ol,
Ki Mevlâya olayım kul,
Kişi sa’y ile alır yol;
Gönül sana demem mi?