Gözet Suni Kadimi

Gözet sun’-i kadîmi kim kiminle azîym etmiş Tamam halka elin, fiilin, dilin, gönlün kerîym etmiş Kimin bed nefs-u bed ef’âl-u bed hûyu zamîr etmiş Kahr-ü evsâfına mazhar kılup anı leîym etmiş Ne kim takdir edüptür Hakk olur elbette ol zâhir Ne tedbir edevüz ana ki takdîrin hakîym etmiş Velî ârif olan lutfe sevinmez kahre incinmez Eyü kim cümleten halka âtâsın ol amîym etmiş İkisin bir bilüp doğru hakîkatle görür kim Hakk Celâlî perdesin çekmiş cemâline harîym etmiş İkisinden de lâzımdır kemâl-i hüsn zâtına Anınçün birini kahhâr edüp birin halîym etmiş Ne hâsıl ey Niyâzî Cennet-i irfâna irmezsen Tutalım Hakk yerin anda senin dâr-ün-naîm etmiş