Gül Yüzlü Güzel

Gül yüzlü güzel bülbül-i cânım sana kurbân Çok eyledi efgān Nergîs göz ile bir bakışın te’sîri yamân Pek derd-i firâvân Ol lâle-ruhın atdı şiven-gâhıma bir gürz Kesildi kamu söz Ey kaşı kemân kipriği peykân leb-i handân Bir âfet-i devrân Ey halları hindû leb-i kandim sana yandım Gafletden uyandım Ey serv-i revân nahl-i hırâmân meh-i tâbân Gönlüm sana mihmân Ey nûr-i basar ru’yet-i dîdârını andım Başdan başa yandım Âşıklara mâşuklarının kurduğu erkân Bir âteş-i hicrân Mestâne-revîş rinde gidiş gönlümü çaldı Âh dahî ne kaldı Mürg-i dili hapsettiğiçün ol şâh-ı hûbân Gör ki bu ne ihsân Ey şems-i zemân hulk-i husün Yûsuf-i sânî Yakdın dil ü cânı Ey tâze gülüm kâkül-i anber bûy-i reyhân Dilberlere sultân Alemde gözüm görmedi bir sen gibi dilber Ey ruhleri ahmer Ey nazlı civân rûh-i revân sözü dür-efşân Âlem sana kurbân Lutfen kerem et hâk-i pâyin LUTFÎ kulundur Bezminde bulundur Müştāk sana ins ile cin cân hûrî gılmân Cennât ile ridvân