Hakk’a Mahbub Ta Ezelden Ebediyyen Sevilen

Yüce Mevlâ O’nu gösterdi cemâlin sorana, Yüce Mevlâ O’nu gönderdi celâlin sorana, Tercümân oldu, Rasûl oldu O kul Rahmân’a… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!.. Şân-ı Peygamber’i anlatmaya bir harf kâfî!.. «Ve rafa‘nâ leke zikrak!»1 O muhâtab «kâf»ı, O’nun ahlâkı, temiz kalbi Kitâb’ın zarfı!.. Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!.. O’nu methetmek için âşığı başvursa dile, Ne desin Hak tarafından övülen gonca güle? Bir de bizzat O durur karşına; «Lâ fahre!»2 ile… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!.. O, güneşten de mücellâ, kamaşır gözlerimiz, O, cihân içre en âlâ, tükenir sözlerimiz… Gül’e mahcûbiyetinden kızarır yüzlerimiz… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!.. O’na lutfeyledi Mâbûd’u, makām-ı Mahmud, «Ümmetî!» der, dökerek yaş, ederek Hakk’a sücûd, Ümmetin kâmilen affıyla olur tek hoşnud… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!.. O’nun aşkıyla, ölüm dense, sahâbî ister, O’nun aşkıyla koşar cepheye Mehmetçikler, O’nun aşkında sanat var, O’nun aşkında hüner… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!.. O’nun evsâfı mükemmel, ya senin ey ümmet? Hani O’ndan sana mîrâs o emânet, sünnet? Nerde Tâlî, hani ahlâk, hani şefkat, rahmet? Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen, Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..