Hani Bana Sabru Karar

Hani bana sabr u karar, senin sözünü dinleyem, Hani bana akl u bili, duydurmadan seni sevem Hani bana ol havsala, kim hâlimi bilmeyeler, Hani bana zûr u kuvvet, ki senin aşkına döyem. Cânım seni seveliden, benim hâlim hâle döner, Hani bana usûl-i din, ilmin edebin öğrenem. İzzet ü erkân iyi ad, aşk yoluna noksân durur, Ben nederem iyi adı, çün terbiyet aşktan yerem. Gerçek sana âşık isem, arlanmaklık nemdir benim? Şükrâne cânımı verem, ger melâmet donun giyem. Zühd ü tâat usûl-i dîn, aşk haddinden taşra durur, Nisbet değildir ona hem secde ve rükû u kıyam. Dost sûret gözgü durur, bakan kendi yüzün görür, Gelsin o kendisiz gelen, ben râzımı ona derem. Can gözile bakan görür, Yunus gözile gördüğün, Yoksa yaban gözü ile kimseneye ne söyleyem?