Helal Kıldı Maşuka

Helâl kıldı maşûka âşık kendi kanını Maşûk nakşından okur her âşık Kur’ân’ını Yârdan ayrı olunca asılıp ölmek yeğdir Âşık kendi bırakır boynuna urganını Gitmez âşık gözünden hergiz maşûk hayalî Nitekim Zelha verir Yûsuf’un nişânını Dirlik budur âşıka Maşûk yolunda öle Sorarlarsa ayıdam âşıkın burhânını Belkîs ile Süleymân aşka düştü bir zaman İsteyip bulmadılar bu derdin dermânını Gökdeki Hârût-Mârût aşk için indi yere Zühre yüzün göricek unuttu Rahmân’ını Güzâf görmen siz aşkı kime uğradı ise Sultânı iltir başdan yitirir hanmânını Ferhâd bu aşk yolunda başın külünge tuttu Hüsrev Şîrîn derdinden dosta verdi cânını Leyla’yla Mecnûn işi acep gelir bu halka Abdü’r’rezzâk terk etti aşk için îmânını Zamâne vefâları cefâ kılar Yunus’a Bir doğru yâr bulucak fedâ kılar cânını