Hep Güzeller Arasında

Hep güzeller arasında buldu hüsnün çün revâc, Cem olup uşşâk bir bir sana eyler ihtiyâc. Hüsn içinde bu ne şehliktir ki şâhân-ı cihân, Can verirler yoluna ya kande kaldı taht-ü tâc. Nice zahmetler çeküp üftâdeler vaslın umup, Âkibet dermân yerine derdini kıldı ilâç. Ni’met-i vaslın atâ kılsan nola âşıklara, Hân-ı fazlından ne gider duysalar ger cümle âç. Ey Niyâzî iremezsin ölmeyince vuslata Âdet oldur yâr ilinde cân alurlar hüsne bâc.