Hikayet Edem Ahvalimi

Hikâyet edem ahvalimi fi-l cümle yârâna, Sabâvetten beri başıma geleni diyem ihvana: Sabi iken gelirdi gönlüme âsârı aşkın, Yanar idi yüreğim gece gündüz nâr-ı sûzâna! Peder merhum icâzet verdi zikrullaha pes bana, Dedi çalış hemân ben sağ iken ol zikr-i Yezdâna! Şu kez çok eyle kim zikri olasın mest-i lâ ya’kıl, Münafıklar desinler yâ mürâidir ya divâne! Vefat etti peder ben onsekiz yaşında iken, Kararım kalmadı hiç başlamadım pes âh ü efgâna! Resûlün aşkı düşüb gönlüme Hakka niyâz ettim, Dedim aç yâ İlâhî yol, varam ol Fahr-ı Ekvâna! Kabul etti duamı, bir sen kaldım mücâvir hem, Gelip Rûma yine gittim O Şahlar Şahı Sultana! Mecâzi aşka oldum mübtelâ hiç kalmadı sabrım, Beni rüsvâ-yı âlem eyledi aşk-ı mecâzî pes, Atardım kendimi pervâne-âsâ şem’-i hûbâna! Tezevvüç eyledim ondan doğûben nice evlâdlar, Kimisi oldu yâr bana, kimisi oldu bîgâne! Kimi gitti ukbâya, kimisi kaldı onların, Hevâlandı düşüp gönlüm benim hem hubb-u nisvâna! Kalanlar oldular, giden düşürdü kendin ihvâna! Sene bin ikiyüz kırk altıda yazdım bu ebyâtı, Eriştirdi Hüdâ fazlıyla nısf-ı mâh-i Şâbane! Peder tarihi yazmış ki, binyüz seksenüç diye, Ona Hak eylesin rahmet cemi ehl-i îmâna! Rebiulevvelin pes onbiri isneyn gecesinde, Demiş kim doğdu bu oğlum ve hamd etmiş o Vehhaba! Komuş hem ismimi Ahmed teyemmün edûben demiş: Adaş olsun bu oğlum Fahriâlem kevn-i ekvâna! Onun bî had salâtıyla selâm et ruhuna yâ Rab, Bu Kuddûsî günahkârı bağışla hem o hâkâna!