İki Kaşın Arasında

İki kaşın arasında çekti hayy-ı istivâ (Allemel esmâ) yı ta’lîm etti ol hattan Hüdâ Zât-ı ilme Mustafâ, esmâye Âdemdir emîn İkisinden zâhir olmuştur ulûm-i Enbiyâ Zâr-ü esmâ vü sıfat ef’âl-ü asâr cümleten Her zamanda bir Velînin vechine bunlar ziyâ Secde eyle Âdem’e tâ kim Hakk’a kul olasın Eden Âdem’den ibâ Hakk’tan dahî oldu cüdâ Sûretâ gördüler Allah diyeni olmuş fakîr Sandılar Allah fakirdir kendilerdir ağniyâ Kenz-i lâ yüfnâ yi bilmez kandedir illâ fakîr Bahr-ı bîpayânı bulmaz etmeyen terk-i sivâ Ravzâ-i hadrâyı bilmez Hızr’a yoldaş olmayan Âb-ı hayvân-ı bu zulmü görmeyenler sandı mâ Bil ki seddin iki kaş İskender ortasındadır Cem’i cem-ül cem ile feth oldu ebvâb-ı Hüdâ Kande bulur Hakk’ı inkâr eyleyen bu Mısrîyı Zâhir olmuşken yüzünde nûr-i Zât-ı Kibriyâ