İster İsen Cihanda

İster isen cihânda bir hoşlukla geçmek Geldikde ol cihânda kevser şarâbın içmek Sıdk ile eyle tasdik Birliğine Hudâ’nın İki ona denilmez gitsin gider gümânın Halk dirlik ile… hiç koma halk elden Tâ kím halâs olasın filcümle yitlü dilden Kahreyle nefsi dâim Tevhid ü ibâdetle Yoluna Hakk’a tâbi’ olaydı tâatle Ululara elinden geldikçe eyle hizmet Kiçilere dahi kıl cân ü dil ile şefkat Dostlara ver nasihat düsmanlara halîm ol İki cihânda korkma her nesneden selîm ol Seyyidlere muhib ol Evlâd-ı Mustafâ’dır Onları kim ki sevmez tâatleri hebâdır Âlimlere tevâzû eyler isen beğâyet Buldun hele mukarrer her nesneden selâmet Câhillere söyleme zâid yere hatâdır Dervişlere nesnecik ver varise atâdır Her kim Nizâm Oğlu’nun bu sözlerin başarsa Aslâ zevâl olmaya bin yıl dahî yaşarsa