Kari Derunumda Deryayı Derdim

Ka’r-i derûnumda deryâ-yı derdim Nice bin sefine gark oldu gitdi Gülistân-ı dilden döküldü derdim Hâl-i perîşânım fark oldu gitdi Bu zulm ü zillete dağlar dayanmaz Ehl-i gaflet bu gafletden uyanmaz Gayretsiz milletin çırağı yanmaz Cihân baştan başa hark oldu gitdi Seyf-i izzet düşdü erler elinden Himmetin kemeri düşdü belinden Bülbüller ayrıldı seher gülünden Seâdet güneşi berk oldu gitdi Ner-arslanlar yer-be-yerîn kurudu Erenler kolları yerde çürüdü Şarkı garbı bütün zulmet bürüdü Ehl-i imân olan mahvoldu gitdi Kerem-i Kerîm’den ümîd kesilmez Îmân İslâm gālib olur basılmaz LUTFİYA cündu’llah mutlak bozulmaz Adüvvu’llah olan şak oldu gitdi