Kıldı Gönlümü

Nîm-nigâhın dilberâ vîrâne kıldı gönlümü İştiyakın âteşi sûzâne kıldı gönlümü Halların hindûlerin zarf-ı mey-i vahdet güzel Seyr edince herbirin peymâne kıldı gönlümü Âr u vârım ihtiyârım i’tibârım kalmadı Husn-i rûyin âfet-i dîvâne kıldı gönlümü Ey kemân-ebrû tîr-i müjgânların cângâhımı Düzleyüp incû-teki dürdâne kıldı gönlümü Ben senin kurbânınam ey şûh u şengim gel yetiş Bilmezem ki şem’ine pervâne kıldı gönlümü Târ-ı zülfün târ u mâr etdi dil-i pür-derdimi Kays-veş sahrâ-nişîn giryâne kıldı gönlümü Âh âteş-i yârdan doldu vücûdum rahm kıl LUTFÎ’ye eyle kerem odhâne kıldı gönlümü