Kubbelerden Yayılan

Kubbelerden yayılan Arş’a yönelmiş yakarış Dinleyenlerde doğar dilde duâ, özde yarış Günde beş kez çağırır Hakk; ne büyük şan bu sana Tam icâbetle koşarsan ne büyük an bu sana Hikmetinden bize ihsân edilen en yüce sır Yol alır göklere, her lâhzada Mü’min, bin asır Günde beş kez bize Mîrâc’ı Nebî hâtırası Her ezan nefse ve şeytâna ecel muhtırası Dâimî olduğu an, Mü’min için bil ki namaz Hakk’a yaklaştırır insanları her dem bu niyaz Câmiden yükselen âvaz, Yüce Hakk’ın sesidir Mü’minin -mâbedi-, tâlî değil ilk adresidir Cemaat üzredir Allâh’ın inâyetli “yed”i Safların sıklığı kardeşliğe perçin gibidir Şu güzel ümmete hep birliği telkin gibidir Sonda eller yüce dergâhına Rabb’in açılır Kalp mecnunca görür, mescide nurlar saçılır “Bizi Yâ Rabbi, namaz dostu olanlardan kıl Bizi Yâ Rabb onu hakkıyla kılanlardan kıl”