Kullar Hakka Ereydi

Kullar Hakk’a ereydi İstemezdi dünyâyı Gönül gözü göreydi Bırakırdı hülyâ’yı Gerçek derviş olanlar Canda cânân bulanlar Dü cihanı koyanlar Açık görür Mevlâ’yı Mevlâ’yı ayân gören Ölmeden evvel ölen Nefsin tanıyıp bilen Terk eder dâr fenâ’yı Hakk fermanına uyan Can kulakları duyan Gönül evini yuyan Bulur gerçek sevdâ’yı Zâhitler aşkı bilmez Aşk kalplerine girmez Mal verse de can vermez Sever kuru kavga’yı Kulluğu riyâ dâim Olsa da her gün sâim Hâfızıdır kurrâ âlim Gücendirir Mevlâ’yı Aşka inanmaz zâhit Sanır kendin mücâhit Sözüme Allah şâhit Tanımazlar Hüdâ’yı Dilleri duâ eder Gönülleri hep keder Gûya Rezzak Allah der Bilmez gerçek duâ’yı Yunûsî gayrı bırak Sen ehl-i Hakk olarak Her şeye hikmetle bak Koma gönle sivâ’yı İstersin de Mevlâ’yı Bırakmazsın dünyâ’yı Talep edip mânâ’yı Bırak fânî sevdâ’yı Doğrudur sözüm vallah Mutlak güzeldir Allah Geçsen fânî güzeli Görürsün dil-rubâ’yı Yunûsî tüm güzellik Mutlak güzeldendir bak Güzeller güzeli Hakk Sev dilber-i ra’nayı