Mestu Hayran İster İsen

Mest ü hayrân ister isen bak gözünden bellidir Doğru kârbân ister isen sor izinden bellidir Nûr-ı îmân berk urup yüzünden envârlar saçar Kâmil insân ister isen benizinden bellidir Sanasın kim her kelâmı lâ’l ü mercândır dizer Ârife yâr olmağa dinle sözünden bellidir Ehl-i zerkin hîlesinden gâfil olma ki sakın Yiyip içdiği harâmdır boğazından bellidir Ma’rifet kamışı dadın bilmeyenden kıl hazer Dem be-dem yeşil kabın yir cevizinden bellidir Ehl-i küfrün kaç yanından sohbet etme fâriğ ol Hakk’a bâtıldır diyiben garazından bellidir Her sözü bir zehr-i mârdır uğrasa bağrın biçer Câhili söyletme hemân kör gözünden bellidir Cehl-i zulmet kaplamışdır müdde’înin kalbini Hak kelâmı doğru gelmez genizinden bellidir Aslı esfel toprağının balçığıdır münkirin Açma râzın yokla gör evvel özinden bellidir Âlim-i hâmil nasîhat ehli olan kişiler Halkı Hakk’a da’vet eyler âvazından bellidir Mest ü hayrân âşıkın yolunda kurbân eyle cân Tut kulağın Hakk eşiğinde nâzından bellidir Ehl-i kâlin kalbi çiğdir anın içün kan döker Bir vilâyet nev-bahâr olsa yazından bellidir Değme kimse mansıb alıp erlik aşın yiyemez Tâli’in tut kişinin gör yıldızından bellidir  Bu Sinan Ümmî’yi tevhîd hâke yeksân eyledi Esdiğince bâd-ı aşkın yol tozundan bellidir