Nahnü Akrabü

“Nahnü akrabü” hitâbetti Cenâb-ı Kibriyâ Fehmî’de gör bu rumuzdan ibret al ey bîvefâ Kurb-i nevâfille erdi hep bu sırdan esfiyâ Gördüler Hakk ile Hakk’ı cümle eshâb-ı safâ Abdi, zâhir ol şuhûd et Hakk’ı bâtından müdâm Ol vücûd-ı vâhidin emrinde et ahde vefâ Kalb-i safvetle yanaş mürşide, bezl-i himmet al Kenz-i mahfïden olur zahir ganî irfân sana “Festekim Kemâ Ümirte” dedi çün Kur’ân’da Hakk Telkîne eyle riâyet kâmile et iktidâ Nehr-i cârî ol sülûkunda yüzün ummâna tut Sil süpür sivâ kazûratın cânın bulsun likâ Şer’î esas üzre kur, Tevhîd sarâyın yüce kıl Çık otur taht-ı dilârada nazar et her yana Hakk yolunda ol mücâhid bula gönlün inşirâh Bin maârif refrefine edegör azm-i bekâ TALİBÎ söyler dilinden Hakk ile bîiştibâh İşitir kulağı Hakk’tan her kelâmı mutlaka