Ne Kim Senin Cevrin İle

Ne kim senin cevrin ile geçirmişim ben günümü Aşkın odu çıkarısar arşa değin tütünümü Aşkın odu düştü bana ben yanarım ne gam sana Yanıp içim kül olmuşum gözetme taşra donumu Yanıp oda dersem girem yatlığa baş indirmeyem Senden yüzüm döndürmeyem çün sana tuttum yüzümü Gündüz hâlim gören kişi kâfir ise göynür özü Kim ne bilir ben bilirim kim nice geçer dünümü Kasdım budur şehri girem feryâd u figân koparam Yine dönüben korkarım işide düşman ünümü Aydur Yunus kim hakîkat ben Mecnûn oldum akibet N’ola disen Mecnûn-sıfat hoş tutunuz Mecnûn’umu