Niteki Bu Gönlüm Evi

Niteki bu gönlüm evi aşk elinden taşa gelir Nice yüksek yürür isem aşk başımdan aşa gelir Nice ki aydıram râzım söylemeyem kimseneye Gider bu sabr u karârım dost ögüme düşe gelir Ben bilirim ahvâlimi bencileyin er ne bile Benim görene sevdiğim ne sevmektir hoşa gelir Hey nice sabreyleyiser dost yüzünü gören kişi Ol hakîkat gördüm diyen kendözünden saşa gelir Maşûkanın tecellisi türlü türlü renkler olur Bir şivede yüz bin gönlüm hemîşe cuşa gelir Onun gibi pâdişâha kimin gözü duş olursa Sultan-ı vakt oldu ise aklından ol saşa gelir Ol dost ile benim işim bulut ile güneşleyin Bir dem hicâbı sürülür bir dem nikâb başa gelir Eğer bana sorar isen cânı yoktur şol kişinin Maşûka sevmekten artık gönlüne endişe gelir Aceb yine miskin Yunus aşktan artık sevdi meğer Zira ki bu aşktan yiğrek hiç yok durur başa gelir