Ol Dürri Yetimem

Ol dürr-i yetimem ki görmedi beni ummân Bir katreyem illâ ki ummana benim ummân Gel mevc-i acâib gör deryâ-yı nihan gözle Zi-bahr-i nihâyetsiz katrede olur pinhân Dem vurmaz idi Mansûr tevhîd-i Ene’l-Hak’ dan Aşk dârına dost zülfü asmıştı beni uryân Bu âlem-i kesrette sen Yûsuf u ben Yakûb Ol âlem-i vahdette ne Yûsuf u ne Kenân Bunda demeden Mecnûn Leylâ adını Mevzûn Ne Leylâ idim onda ne Mecnûn-ı sergerdân Yi-nun-sin ulasmadan cân kuyuya düşmeden Aşk tadile mest geldik hem mest gideriz bundan Bu cismim belâsıdır adım Yunus olduğu Zâtım sorar olursan sultâna benem sultân