Sadayı Nayı Vahdet

Sadâ-yı nây-ı vahdet dâimâ eyler beyânâtı Yaratdı Hâlik-ı âlem ademden bu kâinâtı Basîret nûruna mâlik olan göz câm-ı irfândır Bu eşyâ mazhar-ı esmâ müsemmânın hidâyâtı Erişse dîde-i dilde görür kudret-i Mevlâ’yı Doğar her zerreden bir şems bu eşyâ vahdet âyâtı Tecellîgâh-ı Mevlâ’dır gönül her ferdde mevcûddur Bu bahr-i hikmete gir bak bulunmaz hiç nihâyâtı Bütün efâli hikmetdir Hudâ’nın kahri rahmetdir Eder ashâb-ı tevhîde lutf-i zarf-ı beliyyatı Belâlar bal olur evliyâsına hazret-i Hakk’ın Bu kahr içinde eltâf-ı belâ ola bidâyâtı Hudâ sevgili abdini eder mübtelâ derdine O derd LUTFÎ ne devletdir eder tekmîl makāmâtı