Sakın Emanete Etme Hıyanet

Sakın emânete etme hiyanet Bir issi yine tapşırsan gerektir Bâki değil bunda beğim ikamet Bir âleme dahi varsan gerekdir Nice bir gafletten uyanmayasın Dergâhı Hakk’a varam sanmıyasın Bir iş et ki sonra utanmayasın Ne işlersen varub görsen gerektir Altundan hâs gönül çürümek neden Efkârı fâside yürümek neden Her bir zağa salub yürümek neden Bir gün şehbazı uçursan gerekdir Fermân erişecek yüce Hazretden Uyarırlar seni nevm-i gafletden Götürüp ayağı bezm i kesretden Otağın berzahda kursan gerekdir HÜDAYÎ âlemin yoktur sebâtı Ölmezden ön ölen buldu hayatı Yeter etdin ednâya iltifatı Bir âli dîvana dursan gerekdir