Semiyyi Fahri Alemsin

Semiyy-i fahr-i âlemsin vücudun sun’-i Yezdânî Vücûd-i pâkin ile kıldın âbâd bu gülistânı Seni medh etmeğe diller ne mümkindir ale’l-icmâl Teâlâ’llah zihî zât-ı latîfi lutf-i Rabbânî Meârif-kânı şem’-i bezm-i cânânsın kemâl ile Mehâmid sahn-ı meydânında sensin Husrev-i sânî Mehâsinle şikâr etdin gönüller mürgini dâme Mezâhirle merâsimle çü sensin Yûsuf-i sânî Meârif bahri ger kılsa temevvüc gark olur âlem O bahrin hem derûnunda çü sensin dürr-i galtânî Zebân-i hâl ile târih içün nazm-ı nisâr etdim Gamından geç çıkup dedi bu ebyât-ı dilistânî Kamer-i sırr-ı hikmet kubbe-i sahn-ı reşâdetde MUHAMMED LUTFÎ’ye lutfet amân ey şâh-ı Şirvânî