Sevgi Allahın Bir Vasfı

Sevgi Allah’ın bir vasfı Sevdi de halkı yarattı Habîbinin nûru ile Âlemleri aydınlattı Yirmi yedi peygamberi Hep O’nun nûrundan idi Cihâr-ı Yâr-i Güzini Âl-i Ehl-i Beyt envârıydı Hak erenlerin cümlesi Hep iki kanaldan geldi Biri Selmân-ı Fârisî Biri Hasan Basrî idi Abdülkâdir-i Geylânî Bir gün sarhoşu yüklendi Onu taşıdı bir hayli Evine kadar iletti Sevgi muhabbet denizi Muhammed Mustafâ idi Mevlânâ Şems-i Tebrizî Denizden bir katre idi Yûnus Emre Hazretleri Dövenlere elsiz idi O ulu gerçek bir Velî Dilsiz ve gönülsüz idi Bin dokuz yüz doksan bire Yûnus Sevgi Yılı dendi “Âşıklar ölmez” dedi de Öldü mü Yûnus’un kendi Enbiya ve Evliyâlar Muhammed’i temsil etti Ârifler bunu bilirler Allah Resûlünü sevdi Gerçek İlâhî sevgiyi AHMED Rabbinden diledi Sevmeyi ve sevilmeyi Niyâz edip hep istedi