Soralım Ölenlere

Soralım ölenlere Ölenler nere gider Yolculukta ne lazım Hangi hediye gider Hediye bil ihlâstır İhlâs mü’mine hastır İhlâsı olmayanlar Ölürken nâ hoş gider Önce ihlâs sorarlar Yoksa ihlâs yorarlar İhlâslı olan kullar Âhirete hoş gider Pâdişah dâhî olsan Âleme emir versen İpek elbise giysen Ellerin bom boş gider Yaşayanlar gafletle Gönlünde kin nefretle Gülse de bu âlemde Gözü dolu yaş gider Dünyâya dalıp kalan Ahmağı gâfil olan Merhametsiz olanlar Gönülleri taş gider Sıkı tut bu pendimi İnsan eyle kendini İnsan olamayanlar Aynen karabaş gider Mallar dünyâda kalır Vârisler malın alır Verdiğin yanındadır Sanma ekmek aş gider Nefs şeytân’a uyarak Haram lokma yiyenler Dili yalan diyenler Görmez Hakk’ı şaş gider Varamaz kabre malın Ne kilim ne de halın Yanındadır amelin Ne kuru ne yaş gider Yunûsî ihlâsla dol Sen Allah’a enis ol Ölene dek hâlis kal Muhlis Hakk’ı guş gider