Şu İnsanın Yaptığı

Şu insanın yaptığı Hîley’i ihan’a bak Cinnîlerin güttüğü Şaşkını velhan’a bak Görmez şeytân fendini İy zanneder kendini Boynunda kemendini Bağlayıp tutana bak Hakk’la ahdini bozdu Yolundan çıkıp azdı Fikri dışarı sızdı Kalbindeki zanna bak Münâfıklık hamâset Sarmış hırs-ı riyâset Şeytânî bir siyâset Şöhreti şânına bak Hakk’a yumar gözünü Kîn ile der sözünü Şeytân görsün yüzünü Kibr-i endâmına bak Nâs’a tepeden bakar Gönlünden nefret akar İki yüzlülük yapar Dildeki sühana bak Verir vesvesey hannas Zannınca kusurlu nâs İçindedir ihtirâs Kalbindeki mîzana bak Atarlar cinnîler yem O puhastan kapar nem Mü’minleri eder zemm Hükmü infâzına bak Görülmez güzel haslet Bütün gönlünü kasvet Eder ihvân-ı ifsâd Bütün tavrı ene bak Büyük lokma yutamaz Verir sözü tutamaz Ağır yükü çekemez Erkek imiş zen’e bak Hani erlik hani söz Kızarmıyor bile yüz Desem yeridir yüzsüz Ahdini bozana bak Çok kaynatıp taşırır Sırrı dile düşürür Halkı başa üşürür Dolaşan elfâza bak Gönlü Mü’mini yıkar Bilmez îmân’dan çıkar Ateş’i fitne yakar Âteş’i suzana bak Bitti şiir nihâyet Allah versin hidâyet Sözüm açıktır gâyet Gönlümden sızana bak Yunûsî’ye dedi Hakk Ben de aynen yazdım bak Sen yazana değil de Esas yazdırana bak