Zahid Çekemez

Zahid çekemez çünki ağır nâr-ı muhabbet! Hem sığmaz onun ağzına güftâr-ı muhabbet! Dünyayı sever canı gibi vâiz hodbin, Halk içre oturmuş eder ızhar-ı muhabbet! Etmez mi aceb havf ü haya Hazreti Hak’dan, Sanır özünü vakıf-ı esrar-ı muhabbet! Âbid çalışır cennet için gece ve gündüz, Yakmadı onun bağrını hiç nâr-ı muhabbet! Zannetme tehidir bu cihân âşık-ı Hak’dan, Sen sözümü tut eyleme inkâr-ı muhabbet! Her beldede var ehl-i muhabbet ki hemân sen, Bul onları sev eyleyib ikrar-ı muhabbet! Ol tâifenin belki Hüdâ oldu celisi, Pes eyledi onları giriftâr-ı muhabbet! Sevdiği içün onları ol sevdiler onları onu, Onlara zuhûr eyledi âsâr-ı muhabbet! Çün oldular onunla enis bezm-i elestde, Pes doldu gönüllerin envâr-ı muhabbet! Kuddûsî bîçâreye ta’n eylemeyin kim, Yok aklı onun olalı bîmâr-ı muhabbet!