Zenginin İşi Para

Zenginin işi para Mânâ’ya değer vermez Allah rızası için Desen el cebe varmaz Ticâretten olur hoş Kâr var desen varır koş Para için verir baş İnfâk etmeyi sevmez Koymaz mânâ’yı dile Verse de riyâ ile Çağırma gelmez yola Ehli mânâ’yı sevmez Boş boşa kılar namaz Kılar lâkin bî namaz Baş secdede kalp varmaz Baş ihlâsla eğilmez İnsanlığı yitirmiş Kibir almış götürmüş Şeytân işi bitirmiş Mânâ kokusun almaz Bakmıyor Hakk’a dönüp Olmuştur putu kanib Mahşer gününde nahib Gözünün yaşı dinmez Yalan yanlış sözleri Perdelenmiş gözleri Kandırsa da bizleri Allah’ı kandıramaz Nefis almış yürümüş Kalbin kasvet bürümüş Amelleri çürümüş Nefsini öldüremez Sürünür libâs’a mis Beden tayyip ruh necis Desen bu Hakk, edip ris Gönlüne irfan dolmaz Dedi Hakk dünyâ fânî Terk et hırsı ol kâni Ölüm geliben ânî Mâzereti dinlemez Sorar isen Hakk’a yol Yunûsî sen miskin ol Miskin olan kulların Gönlünde kibir olmaz