Zuhuru Kainatın Madenisin

Zuhûr-u kâinâtın ma’denîsin yâ Rasûlallah Rumûz-u Künt-ü kenz’in mahzenîsin yâ Rasûlallah Beşer denen bu âlemde senin sûretle şahsındır Hakîkatta hüviyette değilsin yâ Rasûlallah Vücûdun cümle mevcûdâtı nice câmi olduysa Dahî ilmin muhît oldu kamûsun yâ Rasûlallah Dehânın menba-i esrâr ilm-i men ledünnîdir Hakâyık ilminin sen mahremîsin yâ Rasûlallah Ne kim geldi cihâna hem dahî her kim geliserdir İçinde cümlenin ser-askerîsin yâ Rasûlallah Cihân bağında insan bir şecerdir gayriler yaprak Nebîler meyvedir, sen zübdesisin yâ Rasûlallah Şefâat kılmasan varlık Niyâzî’yi yoğ ederdi Vücûdu zahmının sen merhemîsin yâ Rasûlallah