Işıklar

Işıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar Beklediğim vasıta gelmedi henüz daha çok yoruldum ayakta Yolum uzundur sabrım kadar değil alaycı soğuktan donmuş parmağım Yalnız kalınca bir başka dokunuyor Işıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar Beni bulutlara götürün özlemini çektiğim o yerlere Geçer ışıklar ümitler gözlenir yollar bir türlü gelmeyen o aydınlıklar Dur dur durmadı geçti talihim dur dur durmadı düştü dilim Durmadı ses durmadı rüzgâr soğuk ve kar Tavan lambası altında göründü boşluklar Görünmedi ruhum geçmişim geleceğim Pencereden tandırım soğuğun yüzünü Az önce dikildiğim ağaç tekerleğin izi Yolun uzunu seçtim bilmeden işin en zorunu Dayanmak çok zor yalnızlığa yalnızlığa Peki ne istiyorsun söyle acıdan kurtuluş mu nasıl söyle Işık sonsuza kadar uzanır ama seni götüremez Sen ışıktan daha hızlısın Ağustos’ta gidemezsin Işıklar ışıklar ışıklar hangisini seçeyim Bir yer aydınlat yalnız oradan gideyim En güzel kelimeyi nasıl diyeyim Sen olmayınca aklım sen varken gerçek söyle hangisini seçeyim Aydınlat uykumu sevgilime gideyim Işıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar ışıklar