Ben Sanırdım Alem İçre

Ben sanırdım âlem içre bana hîç yâr kalmadı Ben beni terk eyledim gördüm ki ağyâr kalmadı Cümle eşyâda görürdüm hâr var gülzâr yok Hep gülistân oldu âlem şimdi hiç hâr kalmadı Gece gündüz zâr u efgân eyleyip inlerdi dil Bilmezem n’oldu kesildi âh ile zâr kalmadı Gitdi kesret geldi vahdet oldu halvet dost ile Hep Hak oldu cümle âlem şehr ü bâzâr kalmadı Din dîyânet âdet ü şöhret kamu gitti yele Ey Niyâzî n’oldu sende kayd-ı dindâr kalmadı