Canu Dilden Sevmişem Ben

Cân u dilden sevmişem ben ey şeh-i hubân seni Ârzûlar âşüfte gönlüm her zamân her ân seni Mâsivâdan nefret edüben sana geldim bugün Çünki buldum sâhib-i cûd-u atâ sultân seni Kapuna geldim elim boş suçum ise bî-hisâb Söylediler bana çok eyler deyü ihsân seni Cümle halk içre benim gibi güneh-kâr bende yok Kesmezem lâkin ümîdi bilürem Rahmân seni Ehl-i dünyâ ehl-i ukbâ oldular senden cüdâ Sevdiler cânu gönülden zümre-i merdân seni Lutf idüb ver aşkını bana olam mest-i müdam İsterem fazlınla senden ey cevâd Yezdân seni Muntazırdur gice gündüz sana Kuddûsî garîb Eyle teşrîf dil evini itsün ol mihmân seni