Gel Ey Gurbet Diyarında

Gel ey gurbet diyârında esîr olup kalan insân Gel ey dünyâ harâbında yatıp gâfil olan insan Gözün aç perdeyi kaldır duracak yer mi gör dünyâ Kati mecnun durur buna gönül verip duran insân Kafesde tûtîye sükker verirler hîç karâr etmez Aceb niçün karâr eder bu zindâna giren insân Ne müşkil hâl olur gafletde yatıp hîç uyanmayıp Ölüm vaktinde Azrâil gelince uyanan insan Kararmış gönlün ey gâfl nasihat neylesin sana Hacerden katıdır kalbi öğüt kâr etmeyen insân Bu derdin çâresin bul var elinde var iken fırsat Ne assı sonra âh u zâr edip hayfâ diyen insân Niyâzî bu öğüdü sen ver evvel kendi nefsine Digil kim gayrıya andan tuta her işiden insân