Gel Gel Ey Gönül

Gel gel ey gönül ‘aşk ile sabr u ârâmın yok ‘Aşk oldu pîşin dînde hiç dahi gamın yok Her kişiye bir iş ucu değdi bu cihânda ‘Aşk oldu pîşin dînde hiç dahi gamın yok Gerçi ki gönül bu ‘aşka tevbe kılayın der Bî-vefâlığın var ey gönül senün in’âmın yok Sen ‘aşk ile bir olalı ben ayağa düşdüm Cevr ile beni yakma çü lutfun keremin yok Tesbîh ü zikr ü seccâdeyi bir yana koydun ‘Aşk oldu sözün dahi hiç özge kelâmın yok