Gün Be Gün Artar Tükenmez

Gün-be-gün artar dükenmez âh u efgânım benim Nevbahâr ârzûsın ider murg-ı nâlânım benim Asl-ı hodumdan bugün gurbetde ayru kalmışım Âh u fürkatle esefdir zâr u giryânım benim Halka-i hatm içre döndüm şem’-i vasla yanmağa Yandı pervâne dilim kül oldu sûzânım benim Bahrine irmek dilerdi katre-i dil derdmend Vardığımca katremi ğark etti ‘ummânım benim Zerre-i bîçâre dil horşîd aslını diler Bir varışda zerremi mahv etti tâbânım benim Vasl-ı cânânı diler bu cân-ı giryân zâr ile Zârını tuydukda vuslat etti cânânım benim Bu gedâ Sa’dî der-i lütfunda feyzin istedi Kâmkâr etti şükürler ola sultânım benim