Sinemde Ger Müessir

Sinem de ger müessir bir derd-i âh olaydı Ruhsarını yakardım ger gökde mâh olaydı Evvel senin elinden şekvâya ben giderdim Âlemde âşıkâna bir dâd-ı âh olaydı Zülfün görenlerin hep bahtı siyah olurmuş Tek zülfünü göreydim bahtım siyah olaydı Olmazdı kalbi mahzun ta böyle zâr-u mecnun Çeşmin kılaydı efsun zülfün penâh olaydı El çektim ey vefasız vaslın temettu’undan Ruyuna bâri bende tab-ı nigâh olaydı Kasd eylemek rakibe kûyunda pek günahmış Ben hasmım öldüreydim koy günah olaydı Ömrüm içinde senden ger bir vefa göreydim Razı idim gamınla ömrüm tebâh olaydı Güçmüş murada ermek NEVRES vefa yolunda Ey kâş kûy-i yâre bir başka rah olaydı.