Vasıl Olmaz Kimse

Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan Kenz açılmaz bir gönülde tâ ki pür-nûr olmadan Sür çıkar ağyarı dilden, tâ tecelli ide Hakk Padişah konmaz sarâya hâne ma’mur olmadan Mest olan mestâne gelmiş tâ ezelden tâ ebed İçtiler aşkın şarâbın, âb-ı engür olmadan Mutû kabl-e en’te mûtu sırrına mazhar olan Haşr-ı beşerî gördi bunda nefha-i sûr olmadan Hak cemâli Kâ’besin kıldılar âşıklar tavâf Yerde Kâ’be gökyüzünde beyt-i ma’mûr olmadan Ârif olanın kelâmı gayrıdan gelmez veli Pes ene’l-hak nice disün kişi Mansûr olmadan Bir muhal sevdaya düşmiş rûz u şeb Şem’î müdâm Hakk’a vasıl olmak ister halka menfûr olmadan