Yıkılmaz Arşımız

Yıkıldı coğrafyam, kalmadı hiçbir ev, evlatlar yetim düştü, Tağutların aşağılık orduları mazlumlara üşüştü, Sen kurtaracaksın tüm mustazafları, bırakmazsın yüzüstü, Gençliğini infak et hak uğrunda, durdurun artık zulmü! Belki bir aş olur, belki bir taş olur, belki bir baş oluruz, Namerde, her yerde ağır darbelerle vurulmuş gam oluruz, Korkuturuz zalimi muhkem sarayında, çatık kaş oluruz, Öldürseler bizi fark eder miydi ki, şehadet tek arzumuz Bin yıldır susturulmuş bu ümmetin sesi gürdür, özgürdür, Pranga vurmaya çalışan olursa, kalemler süngülüdür, Kalmadıysa çare, ufuk karanlıksa, elde avuçta yoksa, Bırakmayın İbrahim’in savaşını sapanlarla sürdürün, Belki bir aş olur, belki bir taş olur, belki bir baş oluruz, Namerde, her yerde ağır darbelerle vurulmuş gam oluruz, Korkuturuz zalimi muhkem sarayında, çatık kaş oluruz, Öldürseler bizi fark eder miydi ki, şehadet tek arzumuz Kaldırın sancağı, yıkılsın tüm putlar bugün bir devrim günü, Yarınlara umuttur direnişimiz unutma sakın dünü, Öyle bir haykırın ki kıskansın sizi her bir istiklâl harbi, Anlatılacaksın nesilden nesile kutlu bir müjde gibi. Belki bir aş olur, belki bir taş olur, belki bir baş oluruz, Namerde, her yerde ağır darbelerle vurulmuş gam oluruz, Korkuturuz zalimi muhkem sarayında, çatık kaş oluruz, Öldürseler bizi fark eder miydi ki, şehadet tek arzumuz