Ey Garib Bülbül Diyarın Kandedir

Ey garîb bülbül diyârın kandedir Bir haber ver gülizârın kandedir Sen bu ilde kimseye yâr olmadın Var senin elbette yârin kandedir Arttı günden güne feryâdın senin Âh u efgân oldu mu’tâdın senin Aşk içinde kimdir üstâdın senin Bu senin sabr u karârın kandedir Bir enîsin yok ‘aceb hasrettesin Râhatı terk eyledin mihnettesin Gece gündüz bilmeyüp hayrettesin Yâ senin leyl ü nehârın kandedir Ne göründü güle karşı gözüne Ne büründü baktığınca özüne Kimse mahrem olmadı hiç râzına Bilmediler şeh‐süvârın kandedir Gökte uçarken yere indirdiler Çâr anâsır bendlerine urdular Nûr iken adın Niyâzî koydular Şol ezel kim itibârın kandedir Ey garip bülbül, senin geldiğin diyâr nerededir? Bir haber ver, o gül yanaklın nerededir? Bu şehirde kimselere yâr olmadın ama elbette senin de bir yârin var. Söyle, nerededir? Senin feryâdın her geçen gün arttı; sızlanışın artık alışkanlık hâline geldi. Senin aşk içinde üstâdın kimdir? Senin bu tahammülün neredendir? Bir dostun yok, garip bir hasret içindesin. Rahatlığı terk ettin, şimdi zahmet içindesin. Gece gündüz bilmez bir hâlde hayret içindesin. Peki senin gecen gündüzün nerede? Güle karşılık gözüne ne göründü, özüne bakınca ne gördün de sırrına kimse erişemedi? Kimse senin şehsüvârının nerede olduğunu bilmedi. Seni, göklerde uçarken bu dünyâya indirdiler ve maddenin bendleriyle bağladılar. Bu dünyaya düşmeden evvel nûr idin, burada adını Niyâzî koydular. Ezeldeki itibarın nerededir?