Azimden Sonra Tevekkül

Üç kıt ‘ada, yer yer, kanayan izleri şahid: Dinlenmedi bir gün o büyük nesl-i mücahid. Sen ”Allah’a dayandım! ” diye çıkma yataktan… Ma’na-yı tevekkül bu mudur? Hey gidi nadan! Dersen ki ufuklarda bir aydınlık uyansın Maziye ateş vermeli bir baştan bir başa yansın Ecdadını, zannetme, asırlarca uyurdu; Nerden bulacaktın o zaman eldeki yurdu? **** Müstakbeli bul, sen de koşanlarla bir ol da; Fakat maziyi, fakat yıkmaya kalkışma bu yolda. Ey yolcu, uyan! Yoksa çıkarsın ki sabaha: Bir kupkuru çöl var; ne ışık var, ne de vaha! Dersen ki ufuklarda bir aydınlık uyansın Maziye ateş vermeli bir baştan bir başa yansın Ecdadını, zannetme, asırlarca uyurdu; Nerden bulacaktın o zaman eldeki yurdu?