Gördüm Bu Vechin Hakkını

Gördüm bu vechin Hakk’ını ayne’l-yakîn yâ Hû derem Ger sûfî lâ’dan dem vurur, ben her dem illâ Hû derem Ben mâsivallâhı koyup geçtim bu kâlin hâline Ayne’l-yakîn gördüm ayân Hakk’ı kim illâ Hû derem Hem âşıkın mâşukuyam, aşkında benden özge yok Kürsî vü arşa müstevî her şeyde illâ Hû derem Hem zâkirin zikri benem, hem şâkirin şükrü benem Hem sûfînin fikri benem, kalbinde illâ Hû derem Ey sûfiyân ey câhilân laf urma Hakk’ı bilmeden Men pehlevân-ı vahdetem hem tîgam illâ Hû derem Men Şemseddîn’em doğmuşam her dilberin vechinde kim Hakk’ı ayân görenlerin aynında illâ Hû derem