Ne Çare

Hakîkat şehrinde bir güzel gördüm Bir göreni göremedim ne çâre Sevdâ-yı aşkından yanıp kül oldum Bir bilen yok soramadım ne çâre **** Bir zaman bekledim Leylâ dağını Bir zaman bekledim gül budağını Bir zaman bekledim yâr otağını Vâsıl-ı yâr olamadım ne çâre **** Andelîbin işi âh u zâr olur O nasıl güldür ki tezce hâr olur Bir gönül kul olur gâh hünkâr olur Ben bu sırra eremedim ne çâre **** Bir gülün ki hân vardır yâr demem Kansız dîdelere âh u zâr demem Yüzünü görmeden yârim var demem Ben bu yâri bulamadım ne çâre **** Niceleri yâr der gönlü binada Niceleri yâr der gönlü zinada Nicesinin gönlü bey’ü şirâ’da Bu yâr kimdir bilemedim ne çâre **** Duydum ki yârimin yeri Kâf imiş Dillerde söylenen kuru lâf imiş Aslını sorarsan “nün” u “kâf” imiş Pâyine yüz süremedim ne çâre **** Meded Pîr-i Sâmî bir gör hâlimi Bu Salih’e çok ettiler zulümi Aç vuslat perdesin göster gülümi Çok ağladım gülemedim ne çâre