Muhibbi Sera Sahra Misali

Ağyara meyletmişti sevdamız güller ektin gönüllere Muhabbete sardın gönülleri Hakka nakşeyledin sultanım Hicrandı sonumuz dağılmıştı her bir zerremiz Zikre saldın ümmeti Hakk aşkında haşreyledin padişahım **** Gözler hiç bakamadı sana nurundan hep eğildi başımız Rızayı arayan gözlerin Resul elasıydı sultanım Anlayamadı yüreğimiz yüreğini yetmedi gücümüz aşkına Cemal hasreti yüreğin Eyyub cefasıydı padişahım **** Susadık güzelliğine maşuk kaldık bir ömür Bel tezahürü yüzün Yusuf edasıydın sultanım Sineler çarpamadı edebimiz hayâ etti nazarından Ölü yürekleri dirilten bakışların Ömer manasıydı padişahım **** En güzel sözlerimiz hep seni anlatanlardı Dilimize hep kelamının sırrı mühür vurdu sultanım Dilimiz vurgun yedi dudağımız sahra misali Bir sözünü anlatmaya yetmedi nefesimiz padişahım **** En güzel düşlerimizde hep sana dair hayaller vardı Gönlümüze hep aşkını çizdik sultanım Kanımızı mürekkep ettik sevdamızı sakladık Bir zerreni çizmeye yetmedi canımız padişahım **** Aşk misali her kelam fakir her söz fukara olacak yanında Gönlünden bir duanın bile incisi sayısız gönül sultanım Arş-ı Âlâ’ya kadar uzanacak sevdana tüketilen mısralar Yağmur olup yağacak rahmet denizleri olacak gözyaşlarımız Dünya kelamı aciz kalacak Cennet gülünü yazmaya padişahım