Ağlar Yakup Ağlar

Ben bir Yakub idim, kendi halimde yar yar yar, Mevla’nın kelamı vardı dilimde, Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde yar yar yar Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. Bir bezirgân geldi üç aylık yoldan yar yar yar Yusuf’u çıkardı kırk arşın kuyudan Keremkanı kıldı Mısır’a sultan yar yar yar Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. Yıllarca Mevla’ya yalvardı durdu yar yar yar Esen rüzgarlardan Yusuf’u sordu Yusuf’um, Yusuf’um nerde diyordu yar yar yar Ağlar Yakub ağlar, Yusuf’um deyu