Aşıkın Halin Sorarsan

‘Âşıkın hâlin sorarsan tevhîdin hammârıdır Nûş ider ‘aşkın şarâbın dü cihândan fâriğdir Girmez anın sem’ine hiç kimsenin efsânesi Cân kulağından gelen ol Hâlık’ın güftârıdır Vâr ile yâr olmak ister kim ki yok olmak gerek Sırr-ı kenzullaha iren dü cihân deyyârıdır Anla sırdan kim şerî’at kapusunda evliyâ Şöyle bil kân-ı hakîkat bahrının güftârıdır Zâhidâ gel ‘ârife baş eğmeğe ‘âr eyleme Bî-nişân u lâ-mekân bâzârının tüccârıdır Lâ diyen illâ demez tevhîd-i zâtın nûruna Mezheb-i cân sandığı tâliblerin efkârıdır Sen bu sırdan zühdün ile anlamazsın zâhidâ Cân verüp cânânı bulmak ‘âşıkın ol kârıdır Biz fenâ-ender-fenâ olduğumuz tan gelmesin Cânımız ol “küntü kenz”in mazharının yârıdır Kim cihânın varlığın dilden terâş eyler bugün Anı hayrân eyleyen bu vuslatın envârıdır Ol ki Bağdâdî “Ene’l-Hakk” söyleyen Mansûr’u gör Dosta kurbân eylemek cân ‘âşıkıñ hoş kârıdır Ey cehennem korkusundan nâsı gamnâk eyleyen Bizi yokdan vâr iden ‘âlemlerin Settârıdır Neylesin ‘ârif cihânın nakşını hem zevkini Lâ-mekânın gevherin alup satar tüccârıdır Sonradan ermiş değildir devlete Ümmî Sinân Tâ ezel “kâlû belâ” bâzârının ‘attârıdır Ümmi Sinan